Hoge druk

Het is half oktober en ineens flink koud. Snotterend, maar bewapend met een (roze) thermoskan warme thee, komen we aan in Le garage.

Met een echte mijlpaal achter de rug, moeten we een nieuwe planning maken. Wat worden de volgende stappen? En in welke volgorde?

We besluiten eerst het remsysteem aan te pakken. Dus:

• Trommelremmen onderdelen bestellen en vervangen;
• Versnellingsbak op chassis en koppelen aandrijving voorwielen;
• Remleidingen aansluiten en circuit remsysteem nalopen en testen.

De trommelremmen voor zitten aan de versnellingsbak vast. Even kijken waar dat ding ook al weer staat..

Gevonden, en o ja, die is natuurlijk nog helemaal pekkig. De versnellingsbak is zo uit de auto gehaald (nadat we de motor eruit hadden gehaald) en direct aan de kant gezet.
Voordat we hieraan gaan sleutelen, eerst schoonmaken dus.

Wanneer de nood het hoogst is, is boer Jan nabij… Want binnen 5 minuten staat er een industriële heavy duty hogedrukreiniger voor ons klaar. “En botten kunt ge daar vinden“. Ja hoor, we krijgen er zelfs laarzen bij. Zoals eerder gezegd, boer Jan is de beste.

Als je maar lang genoeg vol houdt..

…en accepteert dat je een natte broek, sokken, ondergoed, etc. krijgt…

…dan wordt het héél mooi schoon! Zo mooi dat we gelijk ook het motorblok en allerlei kappen en buizen en wat dan ook onderdelen hebben meegenomen.

Wát een goed werk. 10 punten voor de Amigo!

Gedroogd door de herfstzon en op de werktafel gezet. Zo kunnen we de volgende keer écht aan de slag met de remtrommels.

Op eigen wielen

Ondertussen… in Le garage…

Het is weer een mooie dag! De zon schijnt volop, maar je merkt dat de herfst binnenkort intreden gaat doen. De aarde lijkt een kanteling gemaakt te hebben, en ineens voelt alles anders aan (red.).

Zelf zijn we ook wat van slag. Bij aankomst schiet te binnen dat we die éne moertjes vergeten zijn. Eerst langs de bouwmarkt dus. Gelukkig hebben ze in België alle moertjes en boutjes nog gewoon per stuk te koop. Na wat zoekwerk en een investering van € 0,44 lopen we 10 mins later met het juiste materiaal naar buiten.

Nu aan de slag. Met écht ‘garage-werk’ welteverstaan!

Het is namelijk tijd om op Eigen Wielen te komen staan.
(…die we later nog moeten opknappen.)

Hmm… er ontbreekt nog iets. Maar wat?

Uiteraard! Het stuur!

Ok. Let’s go!

“Het werkt! Het werkt!”

De zeepkist is klaar. Een échte mijlpaal weer!

Volgende keer proberen de versnellingsbak terug te plaatsen en het (nieuwe) remsysteem aan te sluiten. Als dat allemaal pico bello is, dan is het tijd de (dan gereviseerde) motor terug te plaatsen. Daarna gewoon gas erop!

Maar niets voordat we éérst een welverdiende pint drinken op deze prestatie!

The French Connection

Nú wordt het opletten.

Alle onderdelen hebben we, zoals jullie hebben kunnen lezen, schoongemaakt, opgeknapt en weer ‘als nieuw’ gemaakt.

Nu hebben we our man in France, aka The French Connection gevraagd een doos vol nieuwe 2CV bouten, moeren en kabeltjes op de post te doen naar Les Pays Bas. Omdat we vloeiend Frans spreken, was dat natuurlijk in een poep en een scheet geregeld.

Inmiddels zijn de onderdelen uit Francia binnen, en ligt alles ‘shiny and new’ te wachten in Le garage. Een spannend moment..

Laten we eerst het chassis klaar leggen, daar begint het mee.

Ok die ligt.. en nu?

Assembly! Finally!

En dat gaat goed!

Als het te zwaar wordt om te tillen, moeten we ondanks het mooie zomerweer toch naar binnen

Maar het gift als een malle!

Volgende keer wielen erop, en rijden maar!

Black Metal

Wéér een schitterende dag bij Le garage! Uitgerust met de nieuwe ‘garage essentials’, zijn we aan de slag gegaan.

Het doel voor vandaag: álle onderdelen van het rollende gedeelte in de hoogglans lak.

Safety first. Verkleed als Banksy dus.

De laatste stukjes en dan..

Bling bling.. Shiny and new!

Terwijl buiten alles in de zwarte lak gaat, wordt binnen in Le garage de carburateur gereviseerd. Zo maken we sprongen vooruit!

En vooruit gaan we! Zie hier het complete onderstel weer ‘als nieuw’.

VLNR alle onderdelen in de lak!

Op naar de volgende episode in Le garage; het chassis weer op eigen b(a)(e)n(d)en!

Paint it black

Tijd voor een update! Want we hebben veul gedaan!

Het schoonmaken van de vooras, achteras, de veerpotten en de schokbrekers was echt een hels karwei. Gelukkig hadden we tijdig uitgevonden dat met een staalborstel op de haakse slijper, het vuil, de roest en de lak er letterlijk vanaf ‘vliegt’.

Maar goed, dan heb je nog alle moeilijke stukjes die je met de hand moet doen..

Niets te klagen, het is een fijne plek om te klussen!

En dat is maar goed ook, want niet alles loopt volgens plan. Zo kwamen we er achter dat een kogellager van de vooras (draagarm) kapot was.. Ai.. die moest vervangen worden dus.

Wat betekende dat de hele handel los van elkaar gemaakt moest worden. Daarna gelijk alle vier de lagers maar vervangen. De kracht van de 2cv zit in de vooras, dus die moet top zijn.

En ook de ogen van de veerpotten kwamen niet vanzelf los. Hier moest methode ‘Riek van Jan’ toegepast worden

Maar met goeie inzet krijgen we die ook mooi schoon.

Nu is het eindelijk tijd om alle onderdelen naar buiten te brengen en te gaan schilderen. Daar hebben we alle schragen voor nodig, en dus gaat het chassis naar zijn volgende bestemming. Het chassis zal op de winterbanden blijven, totdat ie weer op eigen wielen staat.

Heerlijk weer buiten. Goeie setup om de laatste details te schuren en alles te ontvetten.

En kwasten maar! Deze onderdelen gaan ook allemaal in de epoxy primer.

Kijk, dat ziet er goed uit! Als nieuw!

Voordat we ook de vooras doen, eerst de stuurinrichting open om nieuw vet erin te doen. Nu we toch zover zijn..

En dan is alles geverfd! Yeah!

De volgende keer gaan we het chassis en alle onderdelen hoogglans zwart spuiten. We hebben inmiddels nieuwe onderdelen voor de veerpotten binnen. Daarmee kunnen we het rollende gedeelte terug in elkaar zetten!

Alvast even kijken of alles past..

Garage upgrade

Het lijkt stil… maar niets is minder waar!

We zijn druk bezig met het schoonmaken (en schuren) en opknappen (en verven) van alle onderdelen. Zoals in vorig berichtje beschreven, de onderdelen van het ‘rollende gedeelte’ (de skelter). Heul veul werk..

Om zoveel mogelijk ruimte te maken én flink te kunnen werken, hadden we de 2cv netjes ingepakt.

Voor de motivatie hebben we een kleine upgrade gedaan op het interieur.

En vanwege het schitterende voorjaarsweer staat de 2cv lekker buiten. Nóg meer ruimte om hard te werken!

‘Als nieuw’

Het is weer lente! (oh yeah) en dus zijn we naar Le garage afgedaald.

Alles heeft even stil gelegen. In oktober hadden we de eerste mijlpaal (de auto helemaal uit elkaar). In november hebben we een lascursus gedaan.

Goed voorbereid de winter(slaap) in..

Enfin, vorige week dus voor het eerst de deur van Le garage weer geopend (8 april). Daar troffen we het chassis geroest en smerig aan; precies zoals we hem achtergelaten hadden..

Een mooi moment om de draad weer op te pakken. Eerst het chassis schoonmaken, door het te (laten) zandstralen.

Zo ging ie erin.

En zo kwam ie er weer uit.

Goeie actie dus.

Precies een week later weer naar Le garage. Inmiddels bij de verfspecialist geweest voor epoxy primer en lak. Klaar om gif te gaan mengen.

Of toch nog eerst een beetje boetseren? Want ja, ook al hebben we (meestal) geen idee wat we aan het doen zijn, we willen het wel netjes doen.

Nu is het dan eindelijk tijd om alles weer ‘als nieuw’ te maken!

Yes dit gaat de goede kant op..

En de zon gaat ook nog schijnen!

Nu we toch bezig zijn en verf gemengd hebben, gelijk wat andere onderdeeltjes meepakken. Dit zijn de boitteurs (of frotteurs?) en maken onderdeel uit van het niks minder dan geniale schok-demp-systeem van de 2cv.

Wel even goed opschrijven waar welke ook al weer zat. LV, RV, LA en RA.

Vandaag was een flinke stap vooruit. Het vervolgplan: alle onderdeeltjes van de onderkant in de epoxy primer en de lak. Dan alles als een lego puzzel weer in elkaar zetten. Het resultaat moet dan een soort skelter zijn. Dus het onderstel, met stuur én 4 wielen. We schrijven alvast in voor een zeepkist-race. Keep you posted.

De basis moet goed zijn

Inmiddels ligt de auto helemaal uit elkaar. Nu ieder onderdeel goed bekijken, repareren, reviseren, restaureren, of wat dan ook moet gebeuren. Veel schoonmaken, schuren en verven.

Te beginnen bij het onderstel.

Wat gerepareerd moet worden.

Maar dat is niet overal even eenvoudig. Wij hebben de lascursus nog op de kalender staan, dus komt maat Frank ons te hulp.

En met resultaat!

Ziet er heel netjes uit. Nu alles schoon gaan maken.

Sleutel 50

Net als we denken er bijna te zijn, blijkt de volgende klus een hele taaie. Het is niet in één avond gelukt. Er moest gereedschap aangeschaft worden, gelezen en overlegd worden. Vervolgens kwamen we er achter dat deze klus met z’n tweeën gedaan moet worden. Anyway kostte het zo weer een paar weken voor het lukte. Maar goed, het resultaat is er. Dit is toch wel echt de eerste echte mijlpaal.

Hier waren we gebleven:

Sleutel 50, de koning onder de sleutels.

Uiteindelijk gaat de eerste dwarsvering (veerpot) eraf. Wat een onmogelijke klus (met onmogelijk grote tools).

Maar de tweede geeft meer weerstand. Daar moet de slijptol aan te pas komen.

Uiteindelijk lukt het dan toch!

Opruimen. Mooi na al die tijd.

Dan is het zover. Het chassis is vrij en staat op schragen.

Dit kunnen we met recht de eerste mijlpaal noemen. Vanaf nu kan het restaureren pas echt beginnen. De volgende stap is het chassis schoonmaken, lassen en verfen. Daarna het autootje als een legopakket weer opbouwen!

Wheels of steel

We hebben weer een avondje kunnen prikken. Vandaag beginnen we met iets eenvoudigs: de wielen eraf halen. Eenvoudig. Toch?

Eerst de boel opkrikken. Dan de banden eraf.

Natuurlijk gaan precies drie banden er makkelijk af. Bij de laatste (linksvoor) breekt een van de boutjes af. Lekker..

Maar uiteindelijk lukt het.

Omdat de schragen het gewicht niet lijken te houden (het is nog loeizwaar) hebben we een stellage gefabriceerd van 6 wielen (5 van de AK en het reservewiel van de 2CV) en de restanten van de Lundia kast. Top.

Maar nu begint het pas. Een notoire klus staat ons nu te wachten: de wielophanging eraf halen. Op internet lezen we dat dit één van de lastigste klussen is is bij het demonteren.

We moesten zelf gereedschap maken om de 8 zogenaamde ‘traversebouten’ los te krijgen. Enorme klus, maar met wat doorzetten is het gelukt.

Zo, weer een flinke stap verder! Nu alleen de vering er nog af. En de remleidingen. Oh, en de handrem ook nog Volgende keer weer verder!